Welkom op mijn webstek! Op 7 juni 2009 werd ik verkozen tot Vlaams Volksvertegenwoordiger voor CD&V in de provincie Oost-Vlaanderen. Sinds 2007 ben ik ook schepen in Kruishoutem. Hier zal u alles kunnen lezen over mijn politieke activiteiten. En uiteraard zijn uw opmerkingen of vragen steeds welkom. Met gedreven groet, Robrecht
Geschreven door Robrecht Bothuyne
vrijdag 23 maart 2012 11:05
Vlaamse knelpuntjobs massaal ingevuld door Roemeense en Bulgaarse werknemers
De Vlaamse arbeidsmarkt kent structurele kenmerken. Hierbij moeten werkgevers meer en meer beroep doen op arbeidsmigranten om de vacatures in te vullen.
Uit cijfers die Vlaams volksvertegenwoordiger Robrecht Bothuyne (CD&V) opvroeg, blijkt dat Roemeense en Bulgaarse werknemers in 2011 samen liefst 14661 Vlaamse knelpuntjobs invulden. De Roemenen en Bulgaren zorgen voor een spectaculaire stijging.
Uit de cijfers, die Bothuyne opvroeg bij Vlaams minister van Werk Philippe Muyters, blijkt dat in 2011 11.329 Roemeense werknemers in Vlaanderen een arbeidskaart B toegekend kregen, een stijging met 68% t.o.v. 2009. De arbeidskaart B is specifiek gericht op arbeidsmigranten. Het aantal Bulgaarse werknemers steeg met 35% op 2 jaar tijd. Van de 16051 arbeidskaarten B uitgereikt aan Roemenen en Bulgaren, waren liefst 14661, of 91%, gelinkt aan de invulling van een knelpuntberoep.
Zoals onderstaand overzicht leert, voeren de Roemeense en Bulgaarse werknemers daarmee de top-10 van ‘toegekende arbeidskaarten B’ in 2011 aan. Samen nemen zij 71% van het aantal uitgereikte arbeidskaarten B voor hun rekening.
De arbeidskaarten B worden toegekend voor één jaar, met de mogelijkheid tot jaarlijkse verlenging. Aangezien die arbeidskaarten B gelinkt zijn aan een job, is er bij het beëindigen van de betrekking per definitie sprake van tijdelijke migratie. In principe is het voor een jaar, maar indien de betrekking vervalt, vervalt ook de arbeidskaart.
Minnelijke schikking voor bouwmisdrijven opgewaardeerd.
Vlaams Volksvertegenwoordiger Robrecht Bothuyne kwam tot de vaststelling dat de minnelijke schikking bij bouwmisdrijven ondergewaardeerd wordt, en nam binnen de meerderheid het initiatief om de regelgeving terzake te verruimen. Een voorstel van decreet ligt klaar.
Wanneer er sprake is van een bouwmisdrijf en er afdoende bewijzen zijn, kan de inspectie de bouwwerken stilleggen. Een overtreder kan in dat geval om een minnelijke schikking verzoeken. Dit is een vergelijk tussen de stedenbouwkundige inspecteur en de overtreder waardoor de straf- en herstelvordering vervalt. De overtreder betaalt daarbij een geldsom en/of verklaart zich akkoord bepaalde door de inspecteur opgelegde werken uit te voeren.
De mogelijkheden tot minnelijke schikking werden in 2009 verruimd met de expliciete bedoeling om bij eerder kleinere overtredingen snel het dossier te kunnen afsluiten. Maar op het terrein is hier helemaal geen sprake van.
Vlaams Parlement verzoent scherpere klimaatambitie met concurrentiepositie
In de commissie leefmilieu van het Vlaams Parlement is vandaag een resolutie goedgekeurd die de klimaatambities van Vlaanderen t.a.v. Europa op scherp stelt. Tegelijk worden ook een aantal belangrijke randvoorwaarden gedefinieerd voor een Vlaams, Belgisch en Europees klimaatbeleid. De resolutie is ingediend door CD&V, Groen, SP.a, Open VLD, N-VA en LDD.
Het Vlaams Parlement ondersteunt met deze resolutie een Europese reductiedoelstelling van broeikasgassen van 30%. Hiervan zou, rekening houdend met het voorstel van de Europese Commissie, 25% binnen Europa moeten worden gerealiseerd en 5%, via duurzame flexibele mechanismen, buiten Europa.
Deze reductiedoelstelling kan enkel voor zover de Europese en Vlaamse concurrentiepositie niet onder druk komt te staan. Er moet ook alles aan gedaan worden om ook andere geïndustrialiseerde landen, groeilanden en ontwikkelingslanden tot concrete inspanningen te engageren. Vlaanderen en Europa mogen zichzelf niet in een economisch nadelige positie manoeuvreren, net omdat zij hun verantwoordelijkheid opnemen voor de klimaatproblematiek. Een goed klimaatbeleid kan zowel binnen als buiten de EU ook voor meer welvaart zorgen.
De resolutie dringt ook aan op een faire verdeling van de lasten en de lusten. Zowel tussen de Europese lidstaten als binnen België moeten de doelstellingen verdeeld worden op basis van potentieel en kostenefficiëntie.Concreet moeten binnen de EU ook de Oost-Europese landen hun duit in het zakje doen.
30.000 Arkimedes-beleggers ontsnappen aan nieuwe federale taks
Arkimedes is door de Vlaamse Regering in het leven geroepen om KMO’s en starters de nodige financiële middelen te kunnen verschaffen. Door één euro extra aan te bieden bij elke investering die door erkende durfkapitaalfondsen (de Arkiv’s) wordt gedaan, wordt een hefboom gecreëerd die zowat 200 miljoen euro aan kapitaal injecteerde in de Vlaamse economie. Het eerste Arkimedes-fonds haalde daartoe 35 miljoen euro op via obligaties en nog eens 75 miljoen euro werd via aandelen verworven. In 2005 schreven 30.000 Belgen in op aandelen of obligaties van ARKimedes.
Vlaams Volksvertegenwoordiger Robrecht Bothuyne (CD&V): ‘De beleggers werden nu plots geconfronteerd met de nieuwe omzettingstaks voor effecten aan toonder. Toen ARKimedes de 300.000 aandelen en 140.000 obligaties uitgaf, verkoos het effecten aan toonder. Niet één belegger heeft echter papieren effecten van Arkimedes. Gewoon omdat niemand er naar vroeg.’
Sinds 1 januari 2012 is er inderdaad een belasting op de omzetting van effecten. Sindsdien betalen spaarders 1% op de reële waarde van de papieren aandelen, kasbons, obligaties en beleggingsfondsen die ze op een effectenrekening deponeren. Volgend jaar stijgt de taks zelfs naar 2%.
Energieleveranciers zoals Nuon gebruiken, of misbruiken, achterpoortjes in het systeem van groene stroomcertificaten en bezorgen de energieklant zo een dubbele factuur. Dat stelt Vlaams Volksvertegenwoordiger Robrecht Bothuyne. Ze doen dat door de consument meer dan de werkelijke kostprijs van hun groene stroomcertificaten te laten betalen. Maar ook door groene stroomproducenten te verplichten een omweg te maken via de netbeheerder. Resultaat van dit laatste is een kunstmatige ineenstorting van de prijzen voor groene stroomcertificaten, een hoger nettarief voor de klant en extra winst voor de energieleverancier.
Alle stroomleveranciers moeten een bepaald percentage groene stroom verkopen. Om dat te bewijzen moeten ze bij de stroomproducenten groene stroomcertificaten (GSC) opkopen en inleveren bij de VREG.
In 2011 is de certificatenmarkt, net als de prijs van de certificaten, ingestort. Het aantal geproduceerde certificaten is sterk gestegen, terwijl de vraag bij de energieleveranciers naar groene stroomcertificaten veel minder sterk toenam. Dat zou de energieprijs in feite moeten doen dalen, maar de energieleveranciers rekenen hun gedaalde aankoopkosten niet door aan de consument.
Het overschot is intussen opgelopen tot 1,7 miljoen certificaten. Dat overschot zit deels bij de producenten, die zo in de problemen komen en niet meer rendabel dreigen te zijn, en deels bij de netbeheerders, Eandis en Infrax. De distributienetbeheerders worden immers verplicht om de certificaten die leveranciers zelf niet kunnen of willen verwerven, op te kopen tegen een minimumprijs[1].
Powered by Joomla! Valid XHTML and CSS.